• 
  
  Tweet
  
  

Eindelijk

Sinds drie jaar wonen er bij ons beneden nieuwe buren. Het is sowieso een kwartier lopen, dus buren is eigenlijk een misleidende benaming. Sinds dit jaar hebben ze ook een hond en komen we ze regelmatig tijdens het uitlaten tegen. Van het een komt het ander en van de zomer stond de buurman ineens voor de deur, met een doos vol met verse sla. De moestuin had meer opgeleverd dan zij zelf op konden eten, dus dachten ze dat wij er wel iets aan zouden hebben. De buurman keek wat verlegen toen ik hem wat bier terug gaf, dat was niet de bedoeling. Maar hij nam het toch aan. In de herfst waren zij als veel mensen in deze omgeving op paddestoelen jacht geweest. De hele achterbak lag vol met Cépes (Eekhoorntjesbrood) en daar wilden ze ook wel iets van aan ons geven. Tijdens het gesprek kwamen ze erachter dat wij nog nooit een stuk wildzwijn hadden gehad van de jagers die over ons terrein lopen. Onze 4 hectare valt onder een grens, die maakt dat jagers geen toestemming van ons nodig hebben om op ons land te jagen. Dat is een grondrecht. Grotere landeigenaren moeten toestemming geven en krijgen als ruil een deel van het geschoten wild. Volgens onze buurman was het wel zo beleefd en netjes om ook ons eens een stuk wild te geven. Hij keek ons wat grijnzend aan, “maar ik ben ook een jager” zei hij met een wat samenzweerderige blik. Dat deed verwachtingen opbloeien. Op een zondagavond stond de buurman voor de deur met een Cuisse, een schouderstuk. Ik heb hem gisteravond geschoten zei hij trots, je moet hem vanavond van het bot afsnijden en hem daarna minimaal 2 weken invriezen. Het was echt een gevoel van “eindelijk”. Sinds de tijd dat wij hier wonen horen we regelmatig de schoten van de jagers en worden we maar al te vaak geconfronteerd met de vraat en vernielzucht van de zwijnen. Nu was het tijd om eens van onze medebewoners te gaan genieten. In januari hebben we de Cuisse ontdooid en in wat rode wijn langzaam tot gaarheid gebracht. Het vlees ziet eruit als een stuk rundvlees en de smaak heeft er ook veel van weg. De beet is wel heel anders. Het valt niet zo uit elkaar als rundvlees en behoudt een mate van stevigheid. Het idee dat je iets eet wat eerder rond ons eigen huis heeft gelopen en zich heeft te goed gedaan aan de kastanjes en eikels die in onze tuin ruim voorhanden zijn, geeft het nog meer smaak dan wat het al van nature had.